Chris W962
| Total Posts | Last Post | Last Seen | Joined |
|---|---|---|---|
| 72251 | 10/12/08 22:06:47 | 10/12/08 22:06:47 | 12/31/04 |
| Visitors Now | Visitors Today | Most Visits | Total Visits |
|---|---|---|---|
| 0 | 17 | 297 02/05/08 |
14100 |
De man was moe, hij zag het leven niet meer zitten,
hij zag zichzelf alleen maar zitten op zijn stoel.
Hij had geen kracht meer om z'n tuintje om te spitten
en kreeg een grenzeloos, vereenzaamd, leeg gevoel.
Toen heeft hij heel lang aan zijn kamerraam gezeten,
alsof hij wachtte op een teken, een geluid
van buitenaf dat hem weer nieuwe kracht zou geven,
maar tevergeefs keek hij er elke dag naar uit.
Zo heeft hij héél lang aan dat stille raam gezeten,
de tuin werd groen en toen weer grijs en toen weer groen,
totdat hij godzijdank tenslotte heeft begrepen
dat er geen teken kwam... dat hij het zelf moest doen.
Chanson de l'adieu by Edmond Haraucourt
Partir c'est mourir un peu
C'est mourir à ce qu'on aime
On laisse un peu de soi-même
En toute heure et dans tout lieu
C'est toujours le deuil d'un voeux
Le dernier vers d'un poème
Partir c'est mourir un peu
C'est mourir à ce qu'on aime
Et l'on part, et c'est un jeu
Et jusqu'à l'adieu suprême
C'est son âme que l'on sème
Que l'on sème à chaque adieu
Partir, c'est mourir un peu
Partir, c'est mourir un peu
Leave a comment
Carja
10/12/08
Marie
10/10/08
MISfit Beauty
10/09/08
felicity4us2
10/08/08
Felicity
felicity4us2
10/08/08
Felicity
Leave a comment